ข้อคิดจากคนตาบอด

คุณเคยเห็น..คนตาบอด...ใช่มั๊ย?

คนตาบอด...ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกัน..เป็นคู่



คุณอาจเจอพวกเขาได้ ..ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ

เช่น..ตลาดนัด

พวกเขาไปที่นั่น.. เพราะหวังว่า

คงจะมีคนใจบุญ ..ไปเดินอยู่ที่นั่นบ้าง



คนสองคน...ที่จับมือกัน.

ค่อยๆ เดินกระเถิบไปด้วยกัน..ทีละนิด..ทีละนิด...

เพราะต่างคน.. ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกัน..ทั้งคู่



นอกจาก..ไม้เท้าคนละอันแล้ว

ในมือพวกเขา..ถือวิทยุเก่าๆ..เครื่องนึง

กับไมโครโฟน..อีกหนึ่งอัน

ที่ขาดไม่ได้.. ก็คือ..ขันอลูมิเนียม

อาวุธสำคัญ..ที่ใช้หากิน..อยู่ทุกวัน



ผมไม่คุ้นหู ..กับเพลงที่เขาร้องนักหรอก

แต่ก็ดูว่า..เขาตั้งใจร้องเหลือเกิน

และดูเหมือนว่า..

เขาก็หวังว่า..คุณจะต้องชอบมัน



ผมเห็น..เขาจับมือกัน

วินาทีนั้น...

ทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่าง..ที่ผมเคยมองข้ามมาตลอด



คุณเคยนึกถึง..

"ความรัก..ของคนตาบอด" ..หรือเปล่า?

ตนตาบอด..รักกันได้ยังไงนะ?



เพราะคนตาบอด...ไม่เคยรู้เลยว่า...

คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร..



คนตาบอด..

จะรู้จักก็เพียง "จิตใจ" ของคนรักของเขา..เท่านั้น



เมื่อพวกเขา..มีความพอใจกันและกัน

ไม่มีเกียรติยศ.. ศักดิ์ศรี.. ให้กังวลใจ

เพราะต่างคน..ก็ต่างไม่มีสิ่งนี้



ต่างคน..ต่างก็..ไม่มีเงิน

ตาสองข้าง ..ปิดสนิท

แต่..เปิดใจ..เข้าหากัน



คนสองคน..

ที่อยู่ด้วยกัน ..ด้วย "ใ จ" ล้วนๆ

ความรัก....ก็เกิดจากตรงนั้น



คนตาบอด ..พาคนที่เขารัก ..ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง

คนตาบอด ..ไม่เคยกลับบ้านดึก

คนตาบอด ..ออกจากบ้านพร้อมกัน...และกลับถึงบ้านพร้อมกัน

พวกเขา..เคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ?



คุณรู้หรือเปล่า.....

คนตาบอด ..จับมือของคนที่เขารักไว้..ตลอดทั้งวัน



ผมกลับมานึกถึง..

ความรัก...ของคนที่ตาดี



หลายๆ คน ..

มีเกียรติยศ ..หน้าที่ ..การงาน ..ที่ดีเหลือเกิน



หลายๆ คน

ทั้งหล่อ.. ทั้งสวย...ทั้งรวย ..ทั้งฉลาด...



แต่..พวกเราหลายๆ คน

กลับต้องมาเสียใจ..เพราะความรัก



หรือว่า..พวกเรามองเห็นกัน....

เพียงเพื่อจะเรียกร้อง..สิ่งที่เราต้องการ..ให้มากขึ้น



พวกเราคาดหวังอะไร..จากคนที่เรารัก

มากเกินไป..หรือเปล่านะ



อนาคต..ของคนตาบอด

อยู่ตรงไหน..ก็ไม่รู้



ดูเหมือน..เขาจะสงสัย..ก็เพียงแต่ว่า...

วันพรุ่งนี้...จะมีคนใจบุญ..ซักกี่คน

ที่ทำให้พวกเขา..กลับบ้านด้วยกัน..อย่างมีความสุข



ตอนที่..ผมเขียนกระทู้นี้อยู่

พวกเขา..ก็คงนอนหลับกันแล้ว



พวกเขา..คงไม่มีงานที่ต้องทำดึกๆ..เหมือนผมหรอก

คุณว่ามั๊ย?



ขอบคุณตลาดนัด...

ที่ทำให้ผมเห็นภาพดีๆ ในวันนี้



ผมเชื่อว่า..

ครั้งหน้า...ที่คุณเห็น..คนตาบอด

ใจของคุณ..จะเปิดกว้างขึ้น



คุณอาจมองเห็น..ภาพที่คุณไม่เคยมองเห็น

ไม่ใช่ด้วยตา...แต่เห็นด้วย "หัวใจ" ...

เหมือนกับภาพที่ผม..ได้เห็นในวันนี้

ขอบคุณ...ที่อ่านจนจบ

อ่านแล้วซึ้ง เลย เคยคิดอยู่เหมือนกัน เรื่องความรักกับคนตาบอดเนี๊ยะ
เพราะมันเป็นความรัก จากใจล้วนๆ
แต่คนเราทุกวันนี้ รักแค่เพียงรูปกาย ซะ้เป็นส่วนใหญ่

ขอบคุณสำหรับกระทู้ดีๆอย่างนี้ครับ... ขอบคุณครับ

ดีมากๆเลยคับ

ผมเชื่อว่า ยังมีใครหลายคน ที่ต้องต่อสู้กับชีวิตและบุญวาสนา เพราะเราเกิดมาบุญวาสนาก็ไม่เท่ากันแล้ว ตรงนั้นเราอย่าไปคิดมาก อย่าเอาไปเปรียบเทียบกับใคร ที่เค้าได้เปรียบเรา เราเพียงสนใจแค่เพียงว่า เราจะ กับมันยังไงจะต่อกับมันยังไง จะหลุดพ้นได้อย่าง ไร หากเราปรับสภาพของเราได้ เราก็จะสามารถอยู่ได้อย่างมีความสุข ความพยาม ความอดทน คือ สิ่งที่ชีวิตทุกชีวิต ต้องมี

ขอบคุณเจ้าของ ที่post ข้อความดีๆด้วยนะครับ มีข้อความดีๆ บอกผมด้วยนะครับจะมาอ่านอีก

ที่พูดมามันก็จริงครับ
คนเรายึดมั่นในสิ่งที่ตัวเองมีมากจนเกินไป
จนถ้าเทียบกับคนที่มีสิ่งที่ด้อยกว่าแล้ว
คนที่ด้อยกว่ายังเหนือกว่าคนที่มีครบถ้วน ด้วยซ้ำ

เห็นด้วยอย่างมาก ครับ ถ้ามนุษย์ทุกคน มองกันด้วยใจ โลกเราจะสดใสกว่านี้เยอะ ครับ

คนตาดีส่วนมากก็คบคนที่หน้าตาอยู่แล้ว เรื่องนิสัยมาเป็นรอง
เวลาคนตาดีทำอะไรผิดก็จะเห็นความผิดได้ง่าย เลยเลิกกันเร็วล่ะมั้ง
ไม่เหมือนคนตาบอด อิอิ
อ่านแล้วก็ซึ้งดีครับ

อ่านแล้วซึ้งดีครับ ทำให้ผมรู้ว่าการที่เราตาดีมันทำให้เรามองเห็นสิ่งต่างๆมากมาย สิ่งต่างๆที่คนตาบอดอาจรู้จักมัน แต่ไม่เคยเห็น(หากบอดตั้งแต่กำเนิด) หรืออาจไม่ได้เห็นมัน อีก(บอดตอนหลัง) แต่การตาดีของเรากลับทำให้เรามองความรักจริงๆ ไม่เห็น เพราะ มีการคำนึงเรื่องรูปร่างหน้าตา มาบดบัง ความรักไป ต่างกับคนตาบอดที่เขาไม่เห้นเลยไม่ต้องมาคำนึงเรื่องนี้
อีกอย่างหนึ่งก้คือ การเผชิญความลำบากร่วมกัน หากไม่ทิ้งกันในเวลานั้น จะทำให้คนเราเข้าใจกัน(ไม่ว่าคน ตาดี หรือตาบอด หากเมื่อลำบากยามใด ไม่ทิ้งกัน นั้นละครับ คือคนที่รักคุณ)

ผมว่าไม่ใช่แค่เรื่อง "ความรัก" นะครับสำหรับคนตาบอด
ผมว่าคนตาบอดเป็น "คนดี" ทุกคนครับ ผมจะเล่าให้ฟัง
ผมเคยเดินอยู่ใต้สะพานตากสิน เห็นลุงคนนี้แกมาสีไวโอลินทุกวัน
วันนี้ผมเดินมา เจอแกกำลังเดินกลับ ไม่มีคนจูงมือ ผมเลยเดินจูงมือกับเค้าหลายร้อยเมตรอยู่
ผมก็ถามแกว่า "ทำไมวันนี้กลับเร็วจังครับ" แกตอบ "วันนี้ยังไม่ได้เล่นเลย แต่ได้ยินเสียงไวโอลินอยู่แถวนั้น เลยไม่อยากไปเล่นให้เสียงมันตีกัน"
ผมนี่ ซึ้งเลยครับ ถึงแม้ว่าคนตาบอดจะ ตั้งขันเล่นดนตรี เค้าก็ยังมีความ "เกรงใจ" ที่ไม่อยากจะไปเล่นซ้อนกับคนแถวนั้น
เพียงแค่เค้ามีเพียง หู เค้าก็รับรู้ได้เหมือนกัน
ไม่เหมือนกับคนเราที่ครบ32 มีหู หรือมีตา แต่บางคนก็ยังไม่เกรงใจกันเองเลย

* ผมว่านะครับ คนตาบอดทุกคน เป็นคนที่สู้ชีวิตมากๆครับ ถึงแม้ว่าโลกจะเห็นแต่สีดำ แต่ก็อยู่มาได้หลายสิบปี น่านับถือมากๆครับ

เคยเห็นคนเหล่านี้บ่อยครั้งในตอนที่ไม่ได้ทำงานอยู่ตรงหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องที่ผมทำงานอยู่ด้วยนี้ ไม่ค่อยสะกิจเท่าไร แต่พอมาได้อ่านบทความนี้เข้่า ก็ต้องมองย้อนกลับ เราใช้ภาพที่เห็นตัดสินมากกว่าจิตใต้สำนึกของเรามองมากเกินไป ขอบคุณสำหรับบทความดีดีเตือนสติเรา

อ่านแล้วรุ้สึกดีจัง

ซึ้งเลยคะ

ซึ้งอ่า ;) ช่างเป็นรักที่บรืสุทธื๊จริงๆ เป็นรักที่เกิดจากความเข้าใจการ เห็นอกเห็นใจการ รักแบบนี้คงเป็นระกที่อยู่การยื่นเนอะ
ไม่เหมือนสมัยนั้ ที่ว่าคบการไม่เท่าไรก็ขอเป็นแฟนการแร้ว คบการได้ไม่นานก็เลิกการ เพราะเกิดจากการไม่เข้าใจการ ไม่้เคารบและให้เกียรติซึ่งการและการ เห้อออ อยากมีรักแท้แบบนี้ม้างจัง *-*

เป็นเรื่องที่ดีมากเลยครับ
อ่านแล้วซึ้งมากมายเลยครับทำให้คนตาดีๆน่าคิดบ้าง
ถ้าเราตาบอดเราอาจไม่ต้องการในหลายๆสิ่ง
เหมือนกับคนตาบอดอะครับที่มองไม่เห็น

เพิ่งเจอกับตัวเองมาเต็มๆ
บางทีคนที่เราจับมือเดินมาด้วยกัน
แล้วเราก็วางใจเค้ามาตลอด
ว่าจะเดินจูงมือกันไปจนสุดทาง
กลายเป็น..ความว่างเปล่าไปซะแล้ว
แบบไม่ทันตั้งตัวเสียด้วย..
....
เสียใจแบบกดเอาไว้ลึกๆ
....
พอได้มาอ่าน
....
ปล่อยวางได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ขอบคุณค่ะ
....
เข้าใจมากที่สุดตรงที่
"คนนอนดึกอย่างเรา..."
คงเพราะแบบนี้เลยถูกทิ้งไม่รู้ตัว

อ่านแล้วน้ำตาจะใหล มะมีอะไรมากมายกับ คำว่า

ขอบคุณครับ

สำหรับ ข้อความที่กินใจใครหลายๆๆคน

ร่วมไปถึงตัวผม

ตาทำให้เกิดกิเลสครับ เห็นโน่นเห็นนี่ ก็อยากได้ อยากมี ถ้าไม่เห็นเสีย ก็จะตัดกิเลสได้ส่วนหนึ่ง ทุกอย่างมีข้อดีข้อด้อยเป็นของตัวเองเนอะ ^^

โอ้โห ซึ้งจัง อ่านเเล้วได้ข้อคิดีๆ ทั้งนั้น

อ่านแล้วซึ้งดีครับ เป็นข้อคิดสำหรับใครหลายคนเลย

บอกได้คำเดียวว่า " โดน "

และขอเสริมอีกนิดครับ ผมว่า สังคมทุกวันนี้มันทรามลงไปมากครับ การแบ่งปัน เอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ ซึ่งกันและกัน ในสังคมของคนหมู่มาก
ในปัจบรรบันนี้ หาได้ ยากมากครับ ซึ่ง เหมือนว่า เดี๋ยวนี้ ผู้ที่พิการณ์ทางสายตา ถูกมองว่าน่า สมเพส เวทนา เป็นอย่างยิ่ง

แต่หากคิดในทางกลับกัน พวกเขาก็หาเลี้ยงตัวเองได้ ในขณะที่ ใครบางคนยังแบมือขอสตางค์จากพ่อแม่
คนเราอย่าดูกันที่ รูปลักษญ์ภายนอกเลยครับ ดูกันที่จิตใจ ดีกว่า

เห็นด้วยครับ
ถ้าคนเราทุกคน มองกันด้วยใจ

โลกเราจะสดใสกว่านี้เยอะแน่ๆเลยนะครับ ฮ่าๆ คนดีก็ไม่ต้องไปสนใจเนาะ อิอิ

อ่านบทความข้อคิดจากคนตาบอดของคุณasylu3แล้วรู้สึกดีคับ
เชื่อว่าหลายๆคนคงคุ้นหูคุ้นตากับคนตาบอด หรือวนิพกกันอยู่แล้ว
ผมเป็นคนหนึ่งที่ก็พบเจอบ่อย แต่ไม่เคยได้คิดและมองลึกขนาดคุณ
อ่านเรื่องของคุณแล้วก็พาลให้นึกถึงเรื่องราวรอบตัว
ที่เราพบเห็นผ่านตามากมายอยู่ทุกวัน
หลายๆอย่างแม้จะเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับหลายๆคน
แต่สำหรับบางคนแค่เหตุการณ์หรือสิ่งเล็กน้อยก็ทำให้มุมมองในชีวิตเปลี่ยนไปเลยก็มี

ขอบคุณสำหรับบทความดีๆ
ทำให้ผมสนใจและมองสิ่งรอบตัวลึกขึ้น
ทำให้เข้าใจว่าแท้จริงแล้วปรัชญาหลายๆอย่างในชีวิตก็มาจาก สิ่งง่ายๆรอบตัวเราเหล่านี้

ซึ้งมากๆครับผม อ่านแล้วจะร้องไห้ ToT

ในความคิดของเรานะ คนทุกคนเพียงแค่อยากมีคนร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วย
ในโลกของคนตาบอดเค้าก็แทบไม่มีใครอยู่แล้ว การที่ได้มีคนที่เหมือนกันร่วมทางกันถือเป็นเรื่องดีเลยทีเดียว
แค่นี้ก็ดีที่สุดแล้ว
แต่สำหรับคนตาดีอย่างพวกเรา แน่นอนว่าเห็นโลกเยอะ กิเลสก็เยอะตามมา
อยากได้อะไรที่ดีที่สุด และก็ยกระดับว่าตัวเองดีกว่าคนตาบอด
ทั้งที่ที่จริงแล้วสิ่งที่เราต้องการไม่ต่างจากเค้า
คือต้องการคนร่วมทาง ร่วทุกข์ยากด้วย
เค้าเจอเร็วกว่าเรา เราเจอช้ากว่าเพราะมัวแต่ไปสำคัญกับอย่างอื่น
เราว่า คนเราเองก็ชอบตาบอดอยู่บ่อยๆเหมือนกันนะ :)

ในความคิดของเรานะ คนทุกคนเพียงแค่อยากมีคนร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยในโลกของคนตาบอดเค้าก็แทบไม่มีใครอยู่แล้ว การที่ได้มีคนที่เหมือนกันร่วมทางกันถือเป็นเรื่องดีเลยทีเดียว แค่นี้ก็ดีที่สุดแล้ว แต่สำหรับคนตาดีอย่างพวกเรา แน่นอนว่าเห็นโลกเยอะ กิเลสก็เยอะตามมา
อยากได้อะไรที่ดีที่สุด และก็ยกระดับว่าตัวเองดีกว่าคนตาบอด ทั้งที่ที่จริงแล้วสิ่งที่เราต้องการไม่ต่างจากเค้า
คือต้องการคนร่วมทาง ร่วทุกข์ยากด้วย เค้าเจอเร็วกว่าเรา เราเจอช้ากว่าเพราะมัวแต่ไปสำคัญกับอย่างอื่น
เราว่า คนเราเองก็ชอบตาบอดอยู่บ่อยๆเหมือนกันนะ :)

อ่านแล้วซึ้งมากๆ เลยครับ
โดนสุดๆ แต่ก็ ถ้าจะดีมากๆเลยนะ
ถ้าคนเรามองกันที่ใจกันทุกคน
ก็คงจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้น :lol:

อ่านแล้ว ทำให้นึกถึงตัวเองเลยครับ

ทุกวันนี้เห็นเยอะ อยากได้นู่นอยากได้นี่เยอะ

แต่กลับมองข้ามอะไรใกล้ๆตัวไปรึป่าว

ขอบคุณนะครับ ที่ทำให้ผมคิดอะไรดีให้ตัวเองได้บ้าง