กระดุมอวกาศถอยหลัง

กระดุมอวกาศถอยหลัง
> > >สรจักษ์ ศิริบริรักษ์ แพรว 25 ธันวาคม 2549
> > >
> > > สัปดาห์ที่ผ่านมา
> > > ผมถูกรุ่นน้องขอร้องให้ไปบรรยายกะทันหันวันรุ่งขึ้นเรื่องการใช้
> > > คอมพิวเตอร์เบื้องต้นที่ศูนย์ฝึกอบรมของหน่วยราชการ
> > > เพราะวิทยากรซึ่งก็คือสามีของเธอ
> > > ป่วยกะทันหัน
> > > เธอให้ข้อมูลว่าผู้เข้ารับการอบรมชุดนี้เป็นข้าราชการที่ถูกบังคับให้มาอบรม
> >เพราะไม่ผ่าน
> > > การประเมินความรู้ด้านสารสนเทศ บางคน ซีแปดซีเก้าแต่มีแนวคิดศักดินา
> > > เห็นเอกชนคน
> > > ไม่มียศเป็นบริวารไปหมด ขอให้ผมอดทนบรรยายให้จบตามหัวข้อ อย่าโต้ตอบ
> > > ผมรับปาก เมื่อไปถึงห้องบรรยาย ผมก็เร่มเข้าใจคำพูดของรุ่นน้อง
> > > แต่ละคนคุยกันอื้ออึง
> > > ขณะผมแนะนำตัว ชายคนหนึ่งพูดเสียงดังให้ผมสอนวิธีแชตหาคู่ การดูคลิปวิดิโอ
> > > และเว็บ
> > > ไซต์โป๊ หลายคนหัวเราะสนับสนุน ผมต้องตะล่อมให้เข้าสู่บทเรียนว่า "ได้ครับ
> > > แต่ต้องหัด
> > > เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ก่อน จึงจะเข้าไปดูได้"
> > > ได้ผล ทุกคนเริ่มหาปุ่มเปิดเครื่อง และความโกลาหลก็เริ่ม
> > > เพราะวิธีเปิดปิดของเครื่องแต่
> > > ละรุ่นไม่เหมือนกัน และที่น่าเวียนหัวที่สุดคือ ทำทุกอย่าง
> > > แต่เครื่องไม่ทำงาน หาอยู่นานจึง
> > > พบว่าปลั๊กไม่ได้เสียบ แค่เปิดครบทุกเครื่องก็ถึงเวลาพักทานกาแฟแล้ว
> > > หลังหมดเวลาพัก ผู้เข้าอบรมก็ยังยืนสูบบุหรี่หรือจับกลุ่มคุยกัน
> > > ผมต้องประกาศผ่านไมค์เชิญ
> > > เข้าห้อง บางคนมองด้วยความไม่พอใจ ผมชี้แจงว่าต้องรีบสอน
> > > "เพราะยังมีอุปกรณ์ต่อพ่วงอีกมากมายที่ต้องเรียนรู้ เช่น มอนิเตอร์
> >คีย์บอร์ด
> >
> > > เมาส์
> > > โมเด็ม ยูพีเอส..."
> > > คุณที่ผู้หญิงคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมาว่า "ขอโทษนะคะ ตามระเบียบสำนักนายกฯ
> > > เวลาพิมพ์
> > > เอกสารราชการต้องใช้ภาษาไทย ช่วยแปลไอ้เตอร์ๆ เด็มๆ อะไรของคุณให้เป็นคำไทย
> > > หน่อยได้ไหมคะ จะได้ก่อประโยชน์กับการทำงานบ้าง..."
> > > มีเสียงลอยมาตามลดให้ได้ยินจากท้ายห้องว่า เด็กสมัยนี้ ติดไทยคำฝรั่งคำ
> > > อยากให้รู้ว่าจบ
> > > นอก
> > > ผมฉุนกึก สูดหายใจยาว "ได้ครับ งั้นเอาใหม่
> > > เรารู้วิธีเปิดเครื่องคณิตกรณ์แล้ว บาง
> > > เครื่องอาจเป็นคณิตกรณ์ส่วนบุคคล บางเครื่องเป็นคณิตกรณ์วางตัก
> > > แต่ไม่ว่าอย่างไร มันจะ
> > > ทำงานไม่ได้ ถ้าขาดชุดคำสั่งระบบปฏิบัติการและชุดคำสั่งประยุกต์อื่นๆ
> > > "ประการต่อมา คณิตกรณ์จะต้องมีครุภัณฑ์ต่อพ่วงซึ่งทำหน้าที่หลัก
> >สองรูปแบบคือ
> >
> > > นำเข้า
> > > ข้อมูลไปส่งหน่วยประมวลผลกลางกับนำข้อมูลที่ประมวลแล้วมาแสดงให้เราดู
> > > ผมชี้ไปที่จอภาพ "นี่คือเครื่องเฝ้าสังเกต
> > > ซึ่งอาจหนาเทอะทะแบบจอโทรทัศน์หรือเป็นจอ
> > > ภาพผลึกเหลวที่ให้ความคมชัดกว่า
> > > ส่วนครุภัณฑ์ต่อพ่วงที่นำเข้าข้อมูลไปให้หน่วยประมวลผล
> > > กลางอาจอยู่ในรูปหน่วยขับ ก และหน่วยขับ ข
> > > ซึ่งสามารถอ่านและบันทึกข้อมูลเก็บไว้ใน
> > > แผ่นบันทึกชนิดอ่อนปวกเปียก (floopy) หรือในจานบันทึกแบบแข็งที่หน่วยขับ ค
> > > "อุปกรณ์นำเข้าและส่งออกข้อมูล ยังมีในรูปแบบอืนๆอีก เช่น เครื่องกราดภาพ
> > > ตัวกล้ำและ
> > > แยกสัญญาณ โทรภาพ แต่ที่ขาดไม่ได้เลย คือสิ่งนี้"
> > > ผมยกคีย์บอร์ดขึ้นมา "แผงแป้นอักขระ
> > > ซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญที่สุดที่เราจะป้อนชุดคำสั่งเข้าสู่
> > > เครื่องคณิตกรณ์ จะเห็นว่าบนแผงแป้นอักขระจะมีกระดุมหรือปุ่มอักขระมากมาย
> > > มีทั้งที่คุ้น
> > > เคยกันดี เช่น มหัพภาค อัฒภาค ทวิภาค วิภัชภาค ยัติภังค์ ปรัศนี อัศเจรีย์
> > > เสมอภาค
> > > สัญประกาศ ทีฆสัญญา กับที่ยังไม่ได้บัญญัติศัพท์ เช่น กระดุมสอดแทรก
> > > กระดุมเข้าไป
> > > กระดุมหลบหนี กระดุมอวกาศถอยหลัง หรือ backspace..."
> > > วันนั้นไม่มีใครได้ดูคลิปวิดีโอ ต่อมาผมได้รับผลการประเมินการสอนว่า
> > > "ไม่น่าพอใจ และ
> > > พูดภาษาไทย แต่ไม่รู้เรื่อง"

ผมว่ามันก้น่าอยู่หรอก พวกผู้ใหญ่หัวโบราณไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามอร์นิเตอร์คืออาราย

ฮาครับ นึกถึงตอนอบรมคอมฯตอนม.ปลายครับ แต่ไม่กล้าโพสครับกลัวซ้ำ

ขอบคุณครับ ฮาดี