เพื่อน คนที่เก็บ lecture ให้คุณยามคุณ ขาดเรียนโดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า
เพื่อน คนที่เราไม่ต้องพูดอะไรเพื่อเอาใจ เขา
เพื่อน คนที่เราเจอกันตอนเช้าแล้วคุณอยากเล่าให้ฟังว่า เมื่อคืนคุณฝันถึงอะไร
เพื่อน คนที่เราเอ่ยชื่อทุกครั้ง เวลาพ่อแม่ถามว่าอยู่คุยกับใครไปกินข้าวกับใครมา
เพื่อน คนที่เราเคยยืมเงินมากเกินหลักพัน
เพื่อน คนที่คุณอยู่ด้วยกันท่ามกลางความเงียบแล้วไม่อึดอัด
เพื่อน คนที่รู้ว่าเดือนหนึ่งเรา อ่านหนังสืออะไรบ้าง ซื้อเทปใครบ้าง
เพื่อน คนที่รู้ว่าร้านไหนเป็น ร้านโปรดของเรา
เพื่อน คนที่เราคิดว่า ถ้างานนั้นไม่มีเขา เราคงกร่อย
เพื่อน คนที่เรา รู้ว่าเขาชอบใคร แล้วตอนนี้สถานการณ์ถึงไหน
เพื่อน คนที่โทรหาเราเพราะต้อง การคำปรึกษา ไม่ใช่แค่เล่าให้ฟัง
เพื่อน คนที่คนอื่นเวลาเจอเรา แล้วต้องถามหาเขา (อันนี้เหมือนกานเนอะวี)
เพื่อน คนที่เราไม่เจอกันไปสามเดือน แล้วไม่ต้องกังวลว่าอะไรจะไม่เหมือนเดิม
เพื่อน คนที่เรา.... (อื่นๆ อีกมากมาย)
อ่านจบ แล้วคุณคิดคิดถึงใคร คนนั้น คือ "เพื่อนสนิทของคุณ"
เอาง่ายๆ เวลาคุณเจอคนอื่น เขาถามถึงเพื่อนคนไหนของคุณมีมั้ย
ถ้าไม่มี หาซะนะ
พยายามคิดถึง เรื่อง "การคบเพื่อนเชิงคุณภาพ...ไม่ใช่ปริมาณ"
เคยมั้ย "เหงาท่ามกลางคนมากมาย..."
อีกอย่างเพื่อนไม่ใช่แฟนนะ..
เพราะกับเพื่อนเราจะทะเลาะกัน เรื่องใหญ่ๆ ไม่ใส่ใจเรื่องเล็กๆ
แต่กะแฟนเรามักจะทะเลาะกันเพราะเรื่องเล็กๆ จริงมั้ย?
