ขอระบายหน่อยนะครับ

ผมคิดถึงที่นี่มากๆๆๆๆ เรยคับ ผมมาเรียนที่พานิดนาวีได้แค่ 10 กว่าวัน ผมรู้สึกเหมือนเปนเดือนเรยครับ

โทรสับก็ไม่ไห้ไช้ กว่าจะได้กลับบ้านก็อีก 20 วัน เซงคับ

วันๆก็เรียนแล้วก็ฝึก แล้วก็ แดรกๆๆๆๆๆๆ โดนแดรก กันทุกวันเรยครับ ทั้งเช้า เยน บางวันโชคดีรุ่นพี่แถมกลางคืนไห้ด้วยครับ

นอนวันละ 4-5 ชม. ง่วงมากๆครับ กดดันดีจิงๆ ไน10 วันนี้ลาออกไป10กว่าคนแล้วครับ แต่ยังไงผมก็ไม่ลาออกครับ สู้อย่างเดียว

เพื่อตังไนอนาคต อิอิ เหนื่อยมากๆคับ แต่ยังดีที่ได้อาบน้ำทุกวันมีข้าวไห้กินทุกมื้อ พอหายเหนื่อยได้ไนบางครั้ง

ผมก็เข้าไจคับที่พี่เขาต้องทำแบบนี้เพื่อฝึกเรา ผมไม่มีอะไรแล้วครับ วันนี้แอบหนีมาห้องคอมได้ ต้องรีบไปก่อนคับ

เดวพี่มาเจอได้ซวยไม่ต้องนอนทั้งคืนครับ ผมอยากเที่ยววววววววววววววววววววววว อยากกินขนมมมมมมมมมมมมมมมมมม

อยากกินเป้ปซี่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากกินมาม่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เหนพี่ๆเขากินแร้วอยากมากมายคับ

เดวไว้ผมได้กลับบ้านเมื่อไหร่จะมาโพสอะไรที่เปนสาระบ้างวันี้ไปก่อนนะคับ บายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คิดถึงทุกๆคนไนบอดนี้คับ

เอาใจช่วย ครับสู้ๆ เพื่ออนาคต แต่ช่วงเวลาฝึกมันก็ไม่นานมากนักไม่ใช่หรอครับ

รออีกหน่อยก็น่าจะดีขึ้นนะครับ

ดีครับเพื่ออนาคต ตอนเด็กๆผมฝัันว่าอยากเป็นพาณิชย์นาวีเหมือนกันได้ท่องทะเลได้มองท่องฟ้า ช่างมีความสุขเสียจริง


ตอนตอนนี้โลกมันเปลี่ยนไป โอกาสมันเป็นไป ถึงยังไงอย่าพึ่งท้อนะครับ จะเป็นกำลังใจให้

รุ่นพี่ผมก็เรียนพานิชย์นาวีหลายคนครับเขาว่าลำบากเอาการเลย ได้ทำงานทุกอย่างเหมือนกรรมกรเลย
แต่เดี๋ยวนี้เป็นกัปตันสบายไปแล้วครับ
อ่อ พี่บอกว่าอยู่ๆกันไปหลายเป็นเกย์ก็เยอะครับ

เดี๋ยวก็ชินไปเองแหละครับ555