พุทธสุภาษิต หมวดมิตร มีทั้งหมด 25 บทดังนี้
1. บัณฑิตย่อมปราถนาบุตรที่เป็นอภิชาต หรืออนุชาต ย่อมไม่ปราถนาอวชาตบุตร ซึ่งเป็นผู้ทำลายตระกูล
2. มีญาติพวกพ้องมาก ย่อมเป็นการดี เช่นเดียวกับต้นไม้ในป่าที่มีจำนวนมาก ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่โดดเดี่ยว ถึงจะงอกงามใหญ่โตสักเท่าใด ลมก็พัดให้โค่นลงได้
3. เดินร่วมกัน 7 ก้าว ก็นับว่าเป็นมิตร เดินร่วมกัน 12 ก้าว ก็นับว่าเป็นสหาย อยู่ร่วมกันสักเดือนหรือ กึ่งเดือน ก็นับว่าเป็นญาติ ถ้านานเกินกว่านั้นไป ก็เหมือนกับเป็นตัวเอง แล้วเช่นนี้ จะให้เราละทิ้งนายกาฬกัณณีที่คุ้นเคยกันมานานแล้ว เพราะเห
4. มิตร เมื่อระลึกถึงธรรมแล้ว ไม่ยอมทอดทิ้งมิตร ในยามมีทุกข์ภัยถึงชีวิต ข้อนี้เป็นธรรมของสัตบุรุษโดยแท้
5. ความเคารพรักบำรุงมารดา นำมาซึ่งความสุขในโลก
6. มารดาบิดา ท่านเรียกว่าเป็นบูรพาจารย์ (ครูคนแรกของบุตร)
7. บุตร คือฐานรองรับของมวลมนุษย์
8. มารดาบิดา เป็นอาหุไนยบุคคลของบุตร
9. ลูกที่ไม่เลี้ยงพ่อแม่เมื่อแก่เฒ่า ไม่นับว่าเป็นลูก
10. ประโยชน์ที่มุ่งหมายทุกอย่างของผู้มีมิตรพรั่งพร้อม ย่อมจะสัมฤทธิ์ผลเหมือนโชคช่วย
11. ความดีที่ทำไว้เอง เป็นมิตรตามตัวไปเบื้องหน้า
12. ถ้าไม่ได้สหายผู้รอบคอบ พึงเที่ยวไปคนเดียวและไม่พึงทำความชั่ว
13. ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร ย่อมผ่านพ้นศัตรูทั้งปวง
14. ภริยาเป็นเพื่อนสนิท
15. ผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลวแท้
16. สหายเป็นมิตรของคนผู้มีความต้องการเกิดขึ้นเนืองๆ
17. ถ้าได้สหายเป็นผู้รอบคอบ พึงพอใจและมีสติเที่ยวไปกับเขา
18. หมู่เกวียน เป็นมิตรของคนเดินทาง
19. คนคุ้นเคย ไว้ใจกันได้ เป็นญาติอย่างยิ่ง
20. มารดาบิดา ท่านเรียกว่าเป็นพรหม
21. มารดาเป็นมิตรในเรือนตน
22. ความเป็นสหายไม่มีในคนพาล
23. ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร ย่อมมีผู้บูชาในที่ทั้งปวง
24. เมื่อความต้องการเกิดขึ้น สหายเป็นผู้นำสุขมาให้
25. มีมิตรเลวมีเพื่อนเลว ย่อมมีมารยาทเลวและที่เที่ยวเลว
