คำว่า อิสระ ในความหมาย แปลกันได้ ใจความ ตามประสงค์
ทุกคนคิด อิสระ เจตจำนง มุ่งประสงค์ ความสุข เป็นที่ไป
ขอให้เจ้า ทุกคน จงทำจิต แนบสนิท มุ่งตรง อย่าหวั่นไหว
ทุกคนมี ที่ตั้ง เป็นแรงใจ จุดมุ่งหมาย ที่ไป คือนิพพาน
การฝึกจิต ให้มั่น นั้นมีค่า ช่วยรักษา ชีวิต จิตผ่องใส
ก็เพราะจิต นี่เป็น ดังดวงใจ กำหนดให้ ทุกข์ได้ สบายมี
ถ้าปล่อยจิต คิดชั่ว มัวประมาท ก็จะพลาด ความดี พาลงเหว
มัวทำจิต คิดชั่ว มั่วแต่เลว พาลงเหว น่าเสียดาย เวลามี
ขอให้เจ้า ทุกคน จงดูจิต รู้ทันคิด จิตเคลื่อนไป ทางไหนหนา
ถ้าคิดชั่ว จงหยุด หลุดออกมา อย่ารอช้า ให้คิดชั่ว ทำลายตน
อย่าเดินตาม ความคิด ที่จิตชั่ว จงรู้ตัว ว่าไม่ใช่ ทางสุขี
ถ้าเดินตาม คิดชั่ว ลงทันที อเวจี อย่าเดินตาม จะช้ำใจ
การฝึกจิต ไม่ใช่ เรื่องง่าย ๆ กว่าจะได้ จิตดี มีศักดิ์ศรี
ต้องอดทน ต้องสู้ เจ้าตัวดี ถึงจะมี วันนี้ ที่รอคอย
นานเท่านาน มากเท่าไหร่ ไม่เคยรู้ กว่าจะสู้ จิตได้ สยบนิ่ง
ต้องฟันฝ่า อุปสรรค มากมายจริง กว่าจะนิ่ง ไม่หวั่น สะท้านใจ
เจ้าจงทน ต่อสู้ ดูที่จิต อย่าไปคิด ดูอื่น ให้หมองหม่น
จะเสียเปล่า เพราะไม่ใช่ หนูทดลอง ข้าจึงสอน ให้เจ้าดู รู้ตามจริง
อันว่าจิต นี่มัน สำคัญมาก มันจะลาก เราไป ในทุกที่
เพราะว่าจิต ช่างคิด เกินพอดี ไม่รู้ที่ คำว่าพอ ต่อยืดยาว
เจ้าจงเอา ความจริง เข้ามาคิด เพื่อสะกิด ใจนั้น ไม่หวั่นไหว
จิตไม่เที่ยง แล้วเจ้า จะเอาอะไร บังคับมัน ก็ไม่ได้ ดั่งใจเรา
ก็เรารู้ ว่าไม่มี อะไรเที่ยง ถ้ามันเที่ยง ก็เป็นเรา ถูกต้องไหม
ไม่ใช่เรา ของเรา เศร้าทำไม จะไปหมาย เอามา เป็นทาสมัน
เพราะความคิด ของจิต ไม่มีหยุด สิ่งใดผุด เกิดดับ ขยับไหล
ก็เกิดดับ อย่างนี้ มีในใจ หาเที่ยงไม่ ใช่ของเรา ที่ไหนกัน
อย่าเอามัน มาเป็นนาย ทำลายสุข ให้มันถูก เราเป็นนาย จิตสะใจ
จิตมันถูก ชี้นำ ตามเราไป เราจะไม่ มีทุกข์ เพราะจิตเลย
เจ้าทั้งหลาย จงเป็นผู้ มีสติ อย่าลืม ที่ข้าสอน ย้อนให้เห็น
สติควบ ดูจิต คิดให้เป็น จงเล็งเห็น ความไม่เที่ยง คือความจริง
จิตเจ้านั้น มันแส่ ไปหาเรื่อง ให้ขุ่นเคือง โลภรัก หลงติดฝัน
ถึงต้องเกิด เวียนว่าย ไม่มีวัน ได้พักกัน ให้สบาย คลายอารมณ์
เจ้าจงย้อน สำรวม สติจิต ฝึกให้ติด ความรู้ ว่าไม่เที่ยง
จงได้อย่า ประมาท คาดเสบียง ให้มันเคียง คู่กัน คือปัญญา
เจ้าจงตั้ง สติมั่น ปัญญารู้ ให้มันอยู่ ด้วยกัน ไม่ห่างหาย
สติมาก กว่าปัญญา น่าเสียดาย ไม่มั่นหมาย ให้จิตดี มีแก่เรา
เจ้าจงเอา ปัญญา เท่าสติ ให้สติ กับปัญญา คู่เคียงได้
ปัญญามาก กว่าสติ มิควรใจ มันไม่ได้ สิ่งที่ดี มีกลับมา
ทุกคนเอ๋ย จงทำ เสียให้มั่น ปัญญานั้น คือความจริง อย่างที่ว่า
สติอยู่ ควบคู่ รู้ภาวนา จะเห็นค่า ความจริง จนหมดใจ
และเมื่อนั้น จิตเรา จะไม่ส่าย ทำลายใจ ให้ฟุ้งซ่าน ขจรเข็ญ
เมื่อจิตนิ่ง ปัญญาเกิด ประเสริฐเย็น ทุกสิ่งเห็น ความจริง มิใช่เรา
ตัวของเรา มีเพียง แค่ผู้รู้ ประเสริฐอยู่ ในจิต สถิตย์หมาย
ไม่อาจแยก แตกกัน ให้บรรลัย จะทำได้ ก็ต่อเมื่อ จิตเราดี
เราเป็นเพียง ผู้รู้ ผู้เบิกบาน จะสำราญ ก็ต่อเมื่อ เราได้เห็น
ว่าไม่มี สิ่งทั้งหลาย เป็นของเย็น มันร้อนเต้น อดไม่อยู่ สู้ดิ้นรน
เมื่อเจ้ารู้ ความจริง ว่าไม่เที่ยง เจ้าจะเป็น ผู้เบิกบาน สำราญใส
สิ่งที่เที่ยง ก็จะมี เกิดที่ใจ นั่นคือไม่ ดิ้นรน สู้ทนมัน
ความสงบ ก็จะเกิด ให้เย็นจิต เนรมิต พระนิพพาน ให้สุขสันต์
ดับสนิท สิ้นเชื้อ ก่อเกิดกัน ตัณหานั้น มันก็หลุด หยุดที่ใจ
จงจำไว้ ให้ดี นะเจ้าเอ๋ย เจ้าไม่เคย ได้พบ ในสิ่งนี้
อีกไม่นาน เจ้าจะพบ จิตเจ้าดี เป็นศักดิ์ศรี ที่ดิ้นรน สู้กันมา
มันเกินกว่า ที่จะนับ อสงไขย กว่าจะได้ สิ่งนี้ เป็นของขวัญ
เราต่อสู้ เคียงบ่า บ้า ๆ กัน ใกล้ถึงวัน ที่จะมี อย่างข้าทำ
ขอให้พร พวกเจ้า เป็นอย่างข้า ถึงเวลา เจ้าจงมี ความวางเฉย
หยุดความอยาก บ้าๆ ที่ข้าเคย สุดเฉลย ความจริง ที่เป็นมา
ขอให้เจ้า จงมี ทุกสิ่งสรรพ ช่วยระงับ เวทนา สัญญาโง่
ปัญญาเกิด ประเสริฐเลิศ เช่นอย่างครู สถิตย์อยู่ ชั่วนิรันดร์ สุขสันต์เอย
