นิทานอีสปเคยกล่าวเอาไว้ว่า...
จงพอใจในวาสนาของท่าน เรามิอาจเป็นเลิศในทุกสิ่งได้
คนไม่พอใจในตัวเองจะเป็นทุกข์ตลอดไป...
.....นานมาแล้วมีกบตัวหนึ่งอาศัยใกล้กุฎิพระ
ตอนเช้าเห็นพระบิณฑบาตได้อาหารมาอย่างสบายทุกวัน
เจ้ากบก็ปรารถนาอยากเป็นพระกับเขาบ้าง คงจะดีนะ
ต่อมาเมื่อพระฉันเสร็จก็เอาข้าวสุกโปรยให้ไก่กิน
เจ้ากบก็คิด เป็นไก่ดีกว่าไม่ต้องออกแรงเลย ไม่อยากเป็นพระอีกแล้ว
ขณะนั้นเอง หมาตัวหนึ่งแย่งไก่กินอาหาร
ไก่กลัวหมามากจึงหนีเอาตัวรอดอย่างน่าอนาถ
เจ้ากบก็คิด เป็นหมาดีกว่าดูเป็นวีรบุรุษดี ไม่อยากเป็นไก่แล้ว
มีชายคนหนึ่งเห็นเข้าจึงเอาไม้ไล่ตีหมา จนหมาวิ่งหนีร้องลั่นไป
เจ้ากบจึงคิดว่าทำไมเราไม่เกิดเป็นคนหนอ สามารถขับไล่หมาไปได้
จากนั้นเอง ชายผู้นี้ ก็มานั่งริมสระน้ำ
แล้วเจ้าแมลงวันก็บินมาตอมจนชายผู้นั้นรำคาญ และลุกหนี
พร้อมบ่นว่า ...รำคาญแมลงวันจริงโว้ย...
เจ้ากบได้ยินเสียงดังนั้น ก็นึกคิดว่าเกิดเป็นแมลงวันดีกว่านะ
เพราะเก่งมากจนทำให้คนรำคาญได้
บังเอิญแมลงวันบินมาเกาะที่จมูก มันจึงแลบลิ้นแผลบกินแมลงวัน
เจ้ากบจึงค้นพบสัจธรรมอันยิ่งใหญ่ ว่า เป็นอะไรก็ไม่ดีเท่าตัวเราเอง
ความทุกข์จึงเกิดจากความไม่รู้จักพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่
...เราแทบไม่คิดว่า เรามีอะไรบ้าง
แต่เราคิดเพียงว่า เราขาดอะไรบ้างเท่านั้นเอง...
คัดลอกจาก...webmaster
http://www.dhammadelivery.com/webboard.php...how&id=1952
Reply With Quote
