!! ความจริงที่ทุกคนจงใจลืม !!

*** หลังจากอ่านบทความนี้จบให้โหลด clip ที่ท้ายบทความนี้ฟังปิดท้ายด้วย ***


คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี

(ปล. จากที่ไปค้นข้อมูลเพิ่มมา องค์การอนามัยโลก (WHO) ให้อายุเฉลี่ยของคนไทยผู้ชายอยู่ที่ 68 ปี ผู้หญิง 72 ปี
ที่มา http://www.chpho.go.th/html/modules.php?na...int&sid=11)

1 ปี เท่ากับ 365 วัน
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ คือ 3,120 สัปดาห์


และหากตอนนี้ เราอายุ 30 ปี แสดงว่าเหลือ 30 ปี
แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 10,950 วัน
คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 262,800 นาที
ลองนับเป็นสัปดาห์ ก็คือ 1,560 สัปดาห์


ตอนนี้ พ่อแม่อายุ 50 ปี ท่านจะเหลือเวลาอีกเท่าไร


แสดงว่า เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง
คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าจากปฏิทิน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับแถวหลังเพื่อรอวันลาโลก


ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มันน้อยมาก หากคำนวณในเชิงตัวเลข
ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน เพลงอีกหลายเพลงที่ยังไม่ได้ฟัง
หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เคยดู ความรู้สึกในใจมากมายที่ยังไม่เคยบอก
พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป


กล่าวมาถึงตรงนี้หลายคนคง ...กลุ้ม
สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามันน้อยเกินไปจริงๆ
และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้น คือ ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง 60 ปี


หลายคนก็ยังใช้ชีวิตแบบฟุ่มเฟือย เทียวหรือทำสิ่งไร้สาระไปวันๆ
แต่หารู้ไหมว่าเวลาที่ค่อยๆหมดไปนั้นมันเหลือน้อยเพียงใด
ทำความดี สิ่งดีๆทิ้งไว้ให้โลกนี้บ้างหรือยัง
ผมขอมอบเสียงบรรยายนี้ให้ทุกท่านฟังจากใจจริง โดยหวังเป็นอย่างว่าทุกท่านจะ
รู้จักใช้ชีวิตในทุกๆวันอย่างมีคุณค่าและไม่ประมาท
และหากท่านใดเห็นว่าสิ่งที่ส่งให้นี้มีคุณค่าก็ขอให้ส่งบอกต่อให้กับคนที่คุณรัญกด้วย
และอย่าลืมบอกกับเขาว่า


" อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...แล้วนะ "


http://www.fungdham.com/download/sound/pisarn/01.wma

ก็ดีนะครับจะได้ระลึกอยู่เสมอว่า "เราจะตายเมื่อไรก็ไม่รู้"
จะได้ตั้งหน้าตั้งตาทำความดี

แต่ไม่อยากให้คิดว่า เวลา 60 ปี ที่เราได้มานั้น มันน้อยนิด
หรือว่า เหลืออะไรอีกหลายอย่างที่ไม่ได้ทำ
มันเหมือนกับเป็นการผูกห่วงให้กับใจเรา ทำให้ห่วงหน้าพะวงหลัง(เขียนถูกเปล่า?)
อันนั้นก็จะเอา อันนี้ก็ยังไม่ทำ กลายเป็นว่าผลออกมา ไม่ดีสักอย่าง
เพราะฉะนั้น จงทำวันนี้ นาทีนี้ ให้ดีที่สุดเถอะครับ
ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันครับ มิใช่อนาคตหรืออดีต

คนเราไม่ได้กลัวตาย หรือกลัวเจ็บหรอกครับ
แต่คนเรากลัวการพลัดพราก ถึงไม่อยากตาย

อ่าน+ฟังแล้วนึกถึงคำพูดที่ว่า
"จงใช้ชีวิตในวันนี้ ราวกับมันเป็นวันสุดท้ายในชีวิตของเรา"

ชีวิตนี้พยายามดิ้นรนให้ตายเพื่อความอยากได้ อยากเป็น อยากมี สุดท้ายก็ต้องดับสลายไปทุกอย่างเข้าสักวัน
เพราะไม่มีสิ่งใดเที่ยงแท้แน่นอน นอกจากความไม่แน่นอน
(เอาเหอะ ก่อนตาย อย่างน้อยก็ได้พยายามทำอะไรดีๆ ในชีวิตบ้างล่ะเนอะ)

อ่านแล้วทำให้มีสติขึ้นครับ

เหมือนว่าทำวันนี้เหมือนไม่มีวันพรุ่งนี้ครับ

ยังไงเราก็ไม่รู้วันตายอยู่ดี

ทำวันนี้ให้ดีที่สุดเถอะครับ